Sobre a Faculdade São Bento da Bahia

domingo, 18 de julho de 2010

O Terço rezado em várias línguas.


LATIM
Signum Crucis
Per signum crucis, de inimicis nostris libera-nos Deus noster. In nonime Patris et Fílii X et Spitiui Sancto .Amen.
Credo
Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem caeli et terrae. Et in Jesum Christum, Filium eius únicum, Dóminùm nostrum : qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Virgine, passus sub Pontio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus : descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad caelos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicare vivos et mórtuos. Credo in Spiritum Sanctum, sanctam Ecclésiam Cathólicam, Sanctórum communionem, remissiónem peccatórum carnis resurrectiónem, vitam aetérnam.Amen.
Pater Noster
Pater noster, qui es in caelis Sanctificétur nomen tuum: Advéniat regnum tuum: Fiat voluntas tua, sicut in caelo, et in terra.Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie : Et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris.Et ne nos indúcas in tentatiónem. R/. Sed líbera nos a malo. Amen
Ave Maria
Ave, María, grátia plena: Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedictus fructus ventris tui Jesus. R/. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostrae. Amen
Gloria Patri
Glória Patri et Fílio et Spirítui Sancto.Sicut erat in princípio et nunc et semper et in saecula saeculórum.Amen
Mysteria Gaudiosa - Feria Secunda, Feria Quinta, Sabattum
1º- Annuntiátio: Annuntiatio Gabrielis Archangeli ad Beatam Mariam Virginem :. Ora: 1 Pater Noster; 10 Ave Maria; 1 Gloria Patri; Jaculatória em Português. 2º- Visitátio: Visitatio Beatae Mariae Virginis ad Elisabeth :. Ora: 1 Pater Noster; 10 Ave Maria; 1 Gloria Patri; Jaculatória em Português.
3º- Natívitas: :. Ora: 1 Pater Noster; 10 Ave Maria; 1 Gloria Patri; Jaculatória em Português.
4º- Praesentátio :. Ora: 1 Pater Noster; 10 Ave Maria; 1 Gloria Patri; Jaculatória em Português.
5º- Invéntio in Templo :. Ora: 1 Pater Noster; 10 Ave Maria; 1 Gloria Patri; Jaculatória em Português. Mysteria Dolorosa - Feria Tertia, Feria Sexta
1º- Agonía in Hortu :. Ora: 1 Pater Noster; 10 Ave Maria; 1 Gloria Patri; Jaculatória em Português. 2º- Flagellátio :. Ora: 1 Pater Noster; 10 Ave Maria; 1 Gloria Patri; Jaculatória em Português. 3º- Coronátio Spinis :. Ora: 1 Pater Noster; 10 Ave Maria; 1 Gloria Patri; Jaculatória em Português. 4º- Baiulátio Crucis :. Ora: 1 Pater Noster; 10 Ave Maria; 1 Gloria Patri; Jaculatória em Português. 5º- Crucifixio et Mors :. Ora: 1 Pater Noster; 10 Ave Maria; 1 Gloria Patri; Jaculatória em Português.
Mysteria Gloriosa - Feria Quarta, Dominica
1º- Resurréctio :. Ora: 1 Pater Noster; 10 Ave Maria; 1 Gloria Patri; Jaculatória em Português. 2º- Ascénsio :. Ora: 1 Pater Noster; 10 Ave Maria; 1 Gloria Patri; Jaculatória em Português. 3º- Descénsus Spíritus Sancti :. Ora: 1 Pater Noster; 10 Ave Maria; 1 Gloria Patri; Jaculatória em Português. 4º- Assúmptio :. Ora: 1 Pater Noster; 10 Ave Maria; 1 Gloria Patri; Jaculatória em Português. 5º- Coronátio in Caelo :. Ora: 1 Pater Noster; 10 Ave Maria; 1 Gloria Patri; Jaculatória em Português.
Salve Regina
Salve, Regina, Mater misericordiae,
vita, dulcedo, et spes nostra, salve.
ad te clamamus
exsules filii Evae,
ad te suspiramus, gementes et flentes
in hac lacrimarum valle.
Eia, ergo, advocata nostra, illos tuos
misericordes oculos ad nos converte;
et Jesum, benedictum fructum ventris tui,
nobis post hoc exsilium ostende.
O clemens, O pia, O dulcis Virgo Maria.
In some forms, is added:
Ora pro nobis sancta Dei Genetrix.
Ut digni efficiamur promissionibus Christi.
Oremus. Omnipotens sempiterne Deus, qui gloriosae Virginis Matris Mariae corpus et animam, ut dignum Filii tui habitaculum effici mereretur, Spiritu Sancto cooperante praeparasti: da, ut cuius commemoratione laetamur; eius pia intercessione, ab instantibus malis, et a morte perpetua liberemur. Per eundem Christum Dominum nostrum. Amen.




ITALIANO
Credo in un solo Dio, Padre Onnipotente, creatore del cielo e della terra, di tutte
le cose visibili e invisibili.
Credo in un solo Signore Gesù Cristo unigenito figlio di Dio nato dal Padre prima
di tutti i secoli. Dio da Dio, Luce da Luce,
Dio vero da Dio vero, generato, non creato, dalla stessa sostanza del Padre.
Per mezzo di Lui tutte le cose sono state create.
Per noi uomini e per la nostra salvezza discese dal cielo e per opera
dello Spirito Santo si è incarnato nel seno della Vergine Maria e si è fatto uomo.
Fu crocifisso per noi sotto Ponzio Pilato, morì e fu sepolto e il terzo giorno è resuscitato
secondo le Scritture ed è salito al Cielo e siede alle
destra del Padre e di nuovo verrà nella gloria per giudicare i vivi e i morti ed il suo Regno non avrà fine.
Credo nello Spirito Santo che è Signore e dà la vita e procede
dal Padre e dal Figlio e con il Padre ed il Figlio è adorato e glorificato e ha parlato per mezzo dei profeti.
Credo la Chiesa una, santa, cattolica e apostolica.
Professo un solo battesimo per il perdono dei
peccati e aspetto la resurrezione dei morti e la vita del mondo che verrà. Amen

Gloria al Padre
e al Figlio
e allo Spirito Santo.
Come era nel principio
e ora e sempre,
nei secoli dei secoli. Amen.


Ave, o Maria, piena di grazia,
il Signore è con te.
Tu sei benedetta fra le donne
e benedetto è il frutto del tuo seno, Gesù.
Santa Maria, Madre di Dio,
prega per noi peccatori,
adesso e nell'ora della nostra morte.
Amen.

Padre nostro, che sei nei cieli,
sia santificato il tuo nome,
venga il tuo regno,
sia fatta la tua volontà
come in cielo così in terra.
Dacci oggi
il nostro pane quotidiano,e
rimetti a noi i nostri debiti
come noi li rimettiamo
ai nostri debitori,
e non ci indurre in tentazione,
ma liberaci dal male.
Amen

Misteri gaudiosi (o della gioia)

(da recitarsi il lunedì e il sabato)




  1. L'annunciazione dell'Arcangelo Gabriele a Maria Vergine




  2. La visita di Maria Vergine a Santa Elisabetta












Misteri luminosi (o della luce)

(da recitarsi il giovedì)








  1. Le nozze di Cana




  2. L'annuncio del Regno di Dio








  3. L'istituzione dell'Eucaristia

La crocifissione di Gesù, quinto dei misteri dolorosi

Misteri dolorosi (o del dolore)

(da recitarsi il martedì e venerdì)




  1. L'agonia di Gesù nell'orto degli ulivi




  2. La flagellazione di Gesù alla colonna








  3. Gesù è caricato della Croce




  4. La crocifissione e la morte di Gesù

Misteri gloriosi (o della gloria)

(da recitarsi il mercoledì e la domenica)












  1. La discesa dello Spirito Santo




  2. L'assunzione di Maria Vergine al Cielo




Salve Regina
"Salve, Regina, madre di misericordia;
vita, dolcezza e speranza nostra, salve.
A Te ricorriamo, esuli figli di Eva;
a Te sospiriamo, gementi e piangenti
in questa valle di lacrime.
Orsù dunque, avvocata nostra,
rivolgi a noi gli occhi
tuoi misericordiosi.
E mostraci, dopo questo esilio, Gesù,
il frutto benedetto del tuo Seno.
O clemente, o pia,
o dolce Vergine Maria!"


ESPANHOL

Por la Señal de la Santa Cruz, de nuestros enemigos líbranos, Señor, Dios nuestro. En el nombre del Padre, del Hijo y del Espíritu Santo. Amén.


credo

Creo en un solo DIOS, PADRE todopoderoso, Creador del cielo y de la tierra, de todo lo visible y lo invisible.
Creo en un solo Señor, JESUCRISTO, Hijo único de Dios, nacido del Padre antes de todos los siglos: Dios de Dios, Luz de Luz. Dios verdadero de Dios verdadero, engendrado, no creado, de la misma naturaleza del Padre, por quien todo fue hecho; que por nosotros los hombres y por nuestra salvación, bajó del cielo; y por obra del Espíritu Santo se encarnó de María, la Virgen, y se hizo hombre. Y por nuestra causa fue crucificado en tiempos de Poncio Pilato; padeció y fue sepultado, y resucitó al tercer día, según las Escrituras, y subió al cielo, y está sentado a la derecha del Padre; y de nuevo vendrá con gloria para juzgar a vivos y muertos, y su reino no tendrá fin.
Creo en el ESPÍRITU SANTO, Señor y dador de vida, que procede del Padre y del Hijo, que con el Padre y el Hijo, recibe una misma adoración y gloria, y que habló por los profetas.
Creo la iglesia, que es una, santa, católica y apostólica. Confieso que hay un solo bautismo para el perdón de los pecados.
Espero la resurrección de los muertos y la vida del mundo futuro. Amén.

Ave Maria
Dios te salve María, llena eres de gracia,
el Señor es contigo,
bendita tú eres entre todas las mujeres,
y bendito es el fruto de tu vientre Jesús.
Santa María madre de Dios,
ruega por nosotros pecadores,
ahora, y en la hora de nuestra muerte.
Amén.

Gozosos

(Lunes y sábado)
  1. La Anunciación del Ángel a María (Lucas 1, 38)
  2. La visitación de la Virgen María a su prima Santa Isabel (Lucas 1, 45)
  3. El nacimiento del Niño Jesús (Lucas 2, 6-7)
  4. La presentación de Jesús en el Templo a los 40 días de nacido (Lucas 2, 22)
  5. El Niño Jesús es hallado en el Templo (Lucas 2, 49)

Luminosos

(Jueves)
  1. El bautismo de Jesús en el río Jordán (Mateo 3, 13-17)
  2. La autorrevelación en Las bodas de Caná (Juan 2, 1-12)
  3. El anuncio del Reino de Dios y la Invitacion a la Conversión(Marcos 2, 3-13)
  4. La Transfiguración de Jesús (Lucas 9, 28-36)
  5. La institución de la Eucaristía (Mateo 26, 26-30)

Dolorosos

(Martes y viernes)
  1. La oración de Jesús en el Huerto de Getsemaní (Mateo 26, 39)
  2. La flagelación del Señor (Juan 19, 1)
  3. La coronación de espinas (Juan 19, 2)
  4. Jesús con la cruz a cuestas (Juan 19, 17)
  5. La crucifixión y muerte de Jesús (Juan 19, 18-30)

Gloriosos

(Miércoles y domingo)
  1. La resurrección de Jesús (Lucas 24, 5)
  2. La Ascensión del Señor (Hechos 1, 11)
  3. Pentecostés (Juan 14, 16)
  4. La Asunción de la Virgen María (Lucas 1, 48-49)
  5. La coronación de María Santísima como Reina de los Cielos (Apocalipsis 12,1)

Salve

Dios te salve, Reina y Madre de misericordia, Vida, dulzura y esperanza nuestra, Dios te salve.
A ti llamamos los desterrados hijos de Eva, a ti suspiramos,
gimiendo y llorando, en este valle de lágrimas.
Ea pues, Señora, abogada nuestra, vuelve a nosotros esos tus ojos misericordiosos,
y después de este destierro muéstranos a Jesús, fruto bendito de tu vientre.
¡Oh clemente, oh piadosa, oh dulce Virgen María!
Ruega por nosotros.
Santa Madre de Dios, para que seamos dignos de alcanzar las promesas de Nuestro Señor Jesucristo.
Amén.




English


Credo

We believe in one God, the Father Almighty, Maker of heaven and earth, and of all things visible and invisible. And in one Lord Jesus Christ, the only-begotten Son of God, begotten of the Father before all worlds (æons), Light of Light, very God of very God, begotten, not made, being of one substance with the Father; by whom all things were made;
who for us men, and for our salvation, came down from heaven, and was incarnate by the Holy Ghost of the Virgin Mary, and was made man;
he was crucified for us under Pontius Pilate, and suffered, and was buried, and the third day he rose again, according to the Scriptures, and ascended into heaven, and sitteth on the right hand of the Father;
from thence he shall come again, with glory, to judge the quick and the dead;
whose kingdom shall have no end.
And in the Holy Ghost, the Lord and Giver of life, who proceedeth from the Father, who with the Father and the Son together is worshiped and glorified, who spake by the prophets.

In one holy catholic and apostolic Church; we acknowledge one baptism for the remission of sins; we look for the resurrection of the dead, and the life of the world to come. Amen.






Our Father (Pai Nosso)
Our Father who art in heaven,
hallowed be thy name.
Thy kingdom come.
Thy will be done
on earth as it is in heaven.
Give us this day our daily bread,
and forgive us our trespasses,
as we forgive those who trespass against us,
and lead us not into temptation,
but deliver us from evil.
[The 1928 BCP adds:
For thine is the kingdom,
and the power, and the glory,
for ever and ever.]
Amen.
Hail Mary ( Ave Maria)
Hail Mary, full of grace, the Lord is with thee; blessed art thou amongst women, and blessed is the fruit of thy womb, Jesus.
Holy Mary, Mother of God, pray for us sinners, now and at the hour of our death. Amen.

Joyful Mysteries

  1. The Annunciation. Fruit of the Mystery: Humility
  2. The Visitation. Fruit of the Mystery: Love of Neighbor
  3. The Nativity. Fruit of the Mystery: Poverty (poor in spirit), Detachment from the things of the world, Contempt of Riches, Love of the Poor
  4. The Presentation of Jesus at the Temple. Fruit of the Mystery: Purity, Obedience
  5. The Finding of the Child Jesus in the Temple. Fruit of the Mystery: True Wisdom and True Conversion, Piety, Joy of Finding Jesus

Luminous Mysteries

  1. The Baptism of Jesus in the Jordan. Fruit of the Mystery: Openness to the Holy Spirit-the Healer.
  2. The Wedding at Cana. Fruit of the Mystery: To Jesus through Mary. The understanding of the ability to manifest-through faith.
  3. Jesus' Proclamation of the Kingdom of God. Fruit of the Mystery: Trust in God
  4. The Transfiguration. Fruit of the Mystery: Desire for Holiness
  5. The Institution of the Eucharist. Fruit of the Mystery: Adoration

Sorrowful Mysteries

  1. The Agony in the Garden. Fruit of the Mystery: Sorrow for Sin, Uniformity with the will of God
  2. The Scourging at the Pillar. Fruit of the Mystery: Mortification, Purity
  3. The Crowning with Thorns. Fruit of the Mystery: Contempt of the world, Courage
  4. The Carrying of the Cross. Fruit of the Mystery: Patience
  5. The Crucifixion. Fruit of the Mystery: Salvation, Forgiveness

Glorious Mysteries

  1. The Resurrection. Fruit of the Mystery: Faith
  2. The Ascension. Fruit of the Mystery: Hope and desire for ascension to Heaven
  3. The Descent of the Holy Spirit. Fruit of the Mystery: Holy Wisdom to know the truth and share with everyone, Divine Charity, Worship of the Holy Spirit
  4. The Assumption of Mary. Fruit of the Mystery: Grace of a Happy Death and True Devotion towards Mary
  5. The Coronation of the Blessed Virgin Mary. Fruit of the Mystery: Perseverance and Crown of Glory, Trust in Mary's Intercession
Hail Queen Mary (Salve Rainha)
Hail, our Queen and Mother blest!
Joy when all was sadness,
Life and hope you gave mankind,
Mother of our gladness!
Children of the sinful Eve,
Sinless Eve, befriend us,
Exiled in this vale of tears:
Strength and comfort send us!
Pray for us, O Patroness,
Be our consolation!
Lead us home to see your Son,
Jesus, our salvation!
Gracious are you, full of grace,
Loving as none other,
Joy of heaven and joy of earth,
Mary, God's own Mother!

More,,mais!


Koiné Greek

Χαίρε, Μαρία, κεχαριτωμένη
ο Κύριος μετά Σου,
ευλογημένη Συ εν γυναιξί,
και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας Σου, ο Ιησούς.
Αγία Μαρία, Θεοτόκε,
πρέσβευε υπέρ ημών των αμαρτωλών,
νυν και εν τη ώρα του θανάτου ημών.
Αμήν.

Modern Greek

Χαίρε, Μαρία, κεχαριτωμένη
ο Κύριος είναι μαζί Σου,
ευλογημένη Εσύ μεταξύ των γυναικών,
και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας Σου, ο Ιησούς.
Αγία Μαρία, Θεοτόκε,
παρακάλει για μας τους αμαρτωλούς,
τώρα και στην ώρα του θανάτου μας.
Αμήν.

Afrikaans

Wees gegroet Maria, vol genade,
die Here is met u.
Gesëen is u onder die vroue,
en gesëen is Jesus, die vrug van u skoot.
Heilige Maria,
Moeder van God,
bid vir ons, sondaars,
nou en in die uur van ons dood.
Amen.

Basque

Agur Maria,
graziaz betea,
Jauna da zurekin.
Bedeinkatua zara zu
andre guztien artean
eta bedeinkatua da
zure sabeleko fruitua, Jesus.
Santa Maria, Jainkoaren Ama
erregutu ezazu gu bekatarion alde
orain eta gure heriotzako orduan. AMEN.

[edit] Belarusian

Вітай, Марыя, поўная ласкі.
Пан з Табою.
благаслаўлёная Ты між жанчынамі
і благаслаўлёны плод улоння Твайго, Езус.
Святая Марыя, Маці Божая,
маліся за нас, грэшных,
цяпер і ў хвіліну смерці нашай.
Амэн.

Bikol Naga

Tará, Kagurangnán María,
Panô ka nin grasya!
An Kagurangnán tang Diyós yaon saimo!
Pinauróg kang karaháy sa mga babai gabos,
Asín uróg pa karahay an saimong aking si Hesus
Santa María, Inâ nin Diyós:
Ipamibi mo kaming mga makasalan,
ngunyán asín sa paghinagdan niamo.
Amen.

Catalan

Déu vos salve Maria, plena sou de gràcia;
el Senyor és amb Vós;
beneïda sou Vós entre totes les dones,
i beneït és el fruit del vostre sant ventre Jesús.
Santa Maria, Mare de Déu;
pregueu per nosaltres pecadors,
ara i en l’hora de la nostra mort.
Amén.

Cebuano

Maghimayà ka, María, paglipay!
Napunô ka sa grasya!
Ang Ginuong Diyós anaa kanimo!
Labí ikáw nga bulahan sa tanáng mga babayi,
ug bulahan man usáb ang Bunga
sa imong tiyán nga si Jesús!
Santa María, Inahán sa Diyós
Iampò mo kamíng makasasalà,
karón ug sa taknà sa among kamatayon.
Matuman unta.

Chabacano Cabitenyo

Ta saluda yo contigo, Maria, queda alegre tu!
Lleno tu de gracia!
El Senyor t'alli contigo!
Bendito tu de todo el mga mujer,
y bendito rin el Fruta de tu barriga, si Jesus!
Santa Maria, Nana de Dios:
roga tu para niso, mga culpador,
ora y cuando di mori ya niso.
Amen.

Chabacano Ternatenyo

Ta saludá yo con boh, María, alegrá boh!
Boh di mucho gracia!
El Diós Señor tallí con boh!
Nah todo mujer, solomente Diós ya bendicí,
y tamién, ya bendicí Diós Jesucristo, el Fruta di tu bahriga!
Santá María, Madre di Diós:
Rezá para mijotro, mga culpable,
agora y cuando di muri ya mijotro.
Amen.

Chabacano Zamboanguenyo

Ta saludá yo con usté,
María, man alegre usté!
Llena usté de gracia!
El Señor t’allí con usté!
Usté amo el mas bendita/bendecida entre todo el maga mujer,
y bendito/bendecido tamén el Fruta del di usté vientre, si Jesús!
Santa María, Nana del Diós:
Rogá para diamon, maga pecador,
ahora y na hora del diamon muerte.
Amen.

[edit] Classical Chinese

萬福馬利亞, 滿備聖寵者,
主與爾皆焉, 女中爾為讚美,
爾胎子耶穌, 並為讚美。
天主聖母馬利亞, 為我等罪人,
今祈天主, 及我等死候。
亞孟。

Modern Chinese

萬福馬利亞,你充滿聖寵,
主與你同在,你在婦女中受讚頌,
你的親生子耶穌同受讚頌。
天主聖母馬利亞,
求你現在和我們臨終時,
為我們罪人祈求天主。
亞孟。

Croatian

Zdravo, Marijo, milosti puna,
Gospodin s tobom,
blagoslovljena ti među ženama
i blagoslovljen plod utrobe tvoje, Isus.

Sveta Marijo, Majko Božja,
moli za nas grešnike
sada i na času smrti naše. Amen.

Czech

Zdrávas Maria, milosti lná,
Pán s tebou.
Požehnaná jsi mezi ženami
a požehnaný plod života tvého, Ježíš.
Svatá Maria, Matko Boží,
pros za nás hřišné,
nyní i v hodinu smrti naší.
Amen.

Dutch

Wees gegroet Maria, vol van genade,
de Heer is met U.
Gezegend zijt gij boven alle vrouwen,
en gezegend is de vrucht van Uw lichaam, Jezus.
Heilige Maria,
Moeder Gods,
bid voor ons, arme zondaars,
nu en in het uur van onze dood.
Amen.

Esperanto

Saluton, Maria, gracoplena.
La Sinjoro estas kun vi.
Benata estas vi inter la virinoj,
kaj benata estas la frukto de via sino, Jesuo.
Sankta Maria, Patrino de Dio,
preĝu por ni, pekuloj,
nun kaj en la horo de nia morto.
Amen.

French

Je vous salue, Marie pleine de grâces;
le Seigneur est avec vous.
Vous êtes bénie entre toutes les femmes
Et Jésus, le fruit de vos entrailles, est béni.
Sainte Marie, Mère de Dieu,
priez pour nous pauvres pécheurs,
maintenant et à l'heure de notre mort.
Amen.

[edit] Hawaiian

Aloha ‘oe, e Maria, ua piha ‘oe i ka maika‘i
ua noho pū ka Haku me ‘oe;
Pomaika‘i ‘oe i waena o nā wahine;
pomaika‘i Iesu ka hua o kou ‘opu.
Maria Hemolele, Makuahine o ke Akua
e pule aku ‘oe i ka Haku no makou no
ka po‘e kina nui ‘ia i keia manawa a
i kou makou manawa e make ai.
‘Amene.

Hebrew

הו, מריה מלאת החסד
אדוני עִמך
ברוכה את מנשים
וברוך פרי בטנך ישוע
מריה הקדושה, אם האלוהים
התפללי עבורנו החוטאים
, עכשיו ובשעת מותנו
. אמן.

Hiligaynon

Maghimayà ka, María, magkalipay ka!
Napunô ka sing grasya!
Ang Ginuo nga Diyós yarà sa imo!
Labí ikáw nga bulahan sa ngatanán nga mga babae,
kag bulahan man ang Bunga sang imo tiyán nga si Jesús!
Santa María, Ilóy sang Diyós:
Ig-ampò mo kamí nga makasasalà,
niyán kag sa tión sang amon kamatayon.
Matuman kuntà.

Iloco

Ave, Maria, napnoka ti grasia!
Ni Apo Dios ti adda kenka!
Sika ti naingasatan iti amin a babbai,
ket naingasatan met ti Bunga ti tianmo a ni Jesus.
Santa Maria, Ina ti Dios:
Ikakaasi nakami a managbasol,
ita ken inton oras ti ipapataymi.
Amen

Indonesian

Salam Maria, penuh rahmat.
Tuhan sertamu.
Terpujilah Engkau di antara wanita,
dan terpujilah buah tubuh-Mu, Yesus.
Santa Maria bunda Allah,
doakanlah kami yang berdosa ini,
sekarang dan waktu kami mati.
Amin.

Irish

'Sé do bheatha, a Mhuire, atá lán de ghrásta,
tá an Tiarna leat.
Is beannaithe thú idir mhná
Agus is beannaithe toradh do bhroinne, Íosa.
A Naomh-Mhuire, a Mháthair Dé,
guigh orainn na peacaigh,
Anois agus ar uair ár mbáis.
Amen.

[edit] Italian, traditional

Ave Maria, piena di grazia,
il Signore è con te.
Tu sei benedetta fra le donne
e benedetto è il frutto del tuo seno, Gesù.
Santa Maria, Madre di Dio,
prega per noi peccatori,
adesso e nell'ora della nostra morte.
Amen.

Italian, new

Rallegrati Maria, piena di grazia,
il Signore è con te.
Tu sei benedetta fra le donne
e benedetto è il frutto del tuo seno, Gesù.
Santa Maria, Madre di Dio,
prega per noi peccatori,
adesso e nell'ora della nostra morte.
Amen.

Japanese

恵みあふれる聖マリア、主はあなたとともにおられます。
主はあなたを選び、祝福し、あなたの子イエスも祝福されました。
神の母聖マリア、罪深いわたしたちのために、
今も、死を迎える時も祈ってください。 アーメン。

Javanese

Sembah bekti kawula Dèwi Maria, kekasihing Allah.
Pangéran nunggil ing panjenengan dalem.
Sami-sami wanita Sang Dèwi pinuji piyambak,
saha pinuji ugi wohing salira Dalem, Sri Yesus.
Dèwi Maria, ibuning Allah,
Kawula tiyang dosa, sami nyuwun pangestu dalem,
Samangke tuwin mbéjing dumugining pejah.
Amin.

Kapampangan

Bapu Maria, mitnu ca qng grasya,
ing ginung Diyos atsu queca.
Nuan ca caring sablang babae,
nuan ya pa naman ing Bunga ning atiyan mo, si Hesus.
Santa Maria, Indu ning Diyos,
ipanalangin mo caming macasalanan,
ngeni at oras ning camatayan mi.
Amen/Yanasa.

Korean

은총이 가득하신 마리아님 기뻐하소서
주님께서 함께 계시니 여인중에 복되시며
태중의 아들 예수님 또한 복되시나이다.
천주의 성모 마리아님
이제와 저희 죽을 때에
저희 죄인을 위하여 빌어주소서.
아멘.

Latin

Ave Maria, gratia plena,
Dominus tecum.
Benedicta tu in mulieribus
et benedictus fructus ventris tui, Jesus.
Sancta Maria, Mater Dei, ora pro nobis peccatoribus
nunc et in hora mortis nostrae. Amen.

] Lithuanian

Sveika, Marija, malonės pilnoji!
Viešpats su Tavimi!
Tu pagirta tarp moterų,
ir pagirtas Tavo Sūnus Jėzus.
Šventoji Marija, Dievo Motina,
Melsk už mus, nusidėjėlius,
Dabar ir mūsų mirties valandą.
Amen.

Maltese

Sliem għalik Marija,
Bil-grazzja mimlija.
Is-Sinjur hu miegħek,
Imbierka int fost in-nisa
w imbierek hu il-frott tiegħek - Ġesu'
Qaddisa Marija, Omma Alla,
Itlob għalina midimbin
Issa u fis-siegħa tal-mewt tagħna
Amen.

 Maori

Awe, e Maria,
e ki ana koe i te kereatia;
Kei a koe te Ariki.
E whakapaingia ana koe
I roto i nga wahine,
a e whakapaingia ana hoki a Hehu,
te hua o tou kopu.
E Hata Maria,
e te matua wahine o te Atua,
inoi koe mo matou,
mo te hunga hara aianei,
a, a te haroa o to matou matenga.
Amene.

Norwegian bokmål

Hill deg, Maria, full av nåde,
Herren er med deg,
velsignet er du iblant kvinner,
og velsignet er ditt livs frukt, Jesus.
Hellige Maria, Guds mor,
be for oss syndere,
nå og i vår dødstime.
Amen.

Norwegian nynorsk

Ver helsa, Maria, du som har fått nåde,
Herren er med deg.
Velsigna er du mellom kvinner,
og velsiga er ditt livs frukt, Jesus.
Heilage Maria, Guds mor,
be for oss syndarar,
no og i vår dødstime,
Amen.

Occitan

Te saludi, Maria, plena de gràcia,
Lo Senhor es ambe tu,
Siás benesida entre las femnas
E benesit es lo fruch de ton ventre, Jèsus.
Santa Maria, maire de Dieu,
Prèga per nosautres, pecadors,
Ara e a l'ora de nòstra mòrt.
Amèn!

Pangasinan

Magayaga ka, María! Napnú kay grasya!
Say Katawáy walád siká!
Sankaliketán kad amín a bibií,
tan malikét met so Bongay egés mon si Jesús!
Santá Marían Ináy Diyós:
Pikasi mo kamín managkasalanan,
natan tan naani no igsay ipatéy mi.
Ontan pa komun.

Persian

درود بر تو ای مریم مقدس ، ای بانوی صاحب توفیق
ای آنکه خداوند همیشه یار اوست
همانا که تو مقدس ترین زنان هستی
و فرزند تو ، عیسی ، نیز مقدس ترین است
ای مریم مقدس ، ای مادر عیسی
برای ما گنه کاران ، دعا کن
اکنون و تا زمان مرگ ما
آمین

Phuthi

Ahe Marîya, latele ikarasîya,
Murena una lhawe.
ùlihlohonolo khatshi kwebafati,
lhaJhesu, mutfwana whepupelo yhakho, ulihlohonolo.
Marîya lahalalelako, MmaMulîmu,
ùsirabhelle ebayetatibi,
göjhë lhagenako yhekufa kwetfu.
Amen.

Polish

Traditional:
Zdrowaś Maryjo, łaskiś pełna,
Pan z Tobą.
Błogosławionaś jesteś między niewiastami
i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus.
Święta Maryjo, Matko Boża,
módl się za nami grzesznymi,
teraz i w godzinę śmierci naszej.
Amen.
Modern spelling:
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna,
Pan z Tobą.
Błogosławiona jesteś między niewiastami
i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus.
Święta Maryjo, Matko Boża,
módl się za nami grzesznymi,
teraz i w godzinę śmierci naszej.
Amen.

Portuguese

Ave Maria, plena de graça,
o Senhor é convosco.
Bendita sois vós entre as mulheres;
bendito é o fruto do vosso ventre, Jesus.
Santa Maria, mãe de Deus,
rogai por nós, pecadores,
agora e na hora da nossa morte.
Amen.

Romanian

Bucură-te Marie, cea plină de har.
Domnul este cu tine.
Binecuvântata eşti tu intre femei,
şi binecuvântat este rodul trupului tău, Isus.
Sfântă Marie, maica lui Dumnezeu,
roagă-te pentru noi păcătoşii,
acum şi în ora morţii noastre.
Amin.

Rotuman

Noa'ia Maria,
hoi 'e karasia,
'e 'äea Gagaj.
'Äe alalum 'e tene haian
ma te alalum Iesu,
hue ne ou ar.
Sagta Maria,
o'hön 'on 'Atua,
faksor'äk ạmis agraksa',
‘e terän te, ma terän ne otom alag.
EMEN

Russian

Радуйся, Мария, благодати полная!
Господь с Тобою;
благословенна Ты между женами,
и благословен плод чрева Твоего Иисус.
Святая Мария, Матерь Божия, молись о нас, грешных,
ныне и в час смерти нашей. Аминь.

Sāmoan

Si o'u alofa Māria,
ua tumu oe i le kalasia
ua ia te oe le Ali'i,
ua manuia oe i fafine uma,
ua manuia oe Iēsū le fua, o lou alo.
Sagata Māria e [or 'Māria Pa'ia e'],
tinā o le Atua,
ia e talosia i mātou tagata agasala
i ona pō nei ma le itūaso o lo mātou oti.
‘Āmene.

Serbian

Zdravo Marijo, milosti puna!
Gospod s tobom;
Blagoslovena neka si među ženama,
i blagosloven neka je plod utrobe tvoje, Isus.
Sveta Marijo, Majko Božja, moli za nas grešnike,
sada i u trenu smrti naše. Amin

Slovak

Zdravas Mária, milosti plná,
Pán s Tebou.
Požehnaná si medzi ženami
a požehnaný je plod života tvojho Ježiš.
Svätá Mária, Matka Božia, pros za nás hriešnych,
teraz i v hodinu smrti našej. Amen.

Swedish

Hell dig, Maria, full av nåd
Herren är med dig.
Välsignad är du bland kvinnor,
och välsignad är din livsfrukt, Jesus.
Heliga Maria, Guds moder,
bed för oss syndare,
nu och i vår dödsstund.
Amen

Tagalog

Aba, Ginoong Maria!
Napupuno ka ng grasya,
ang Panginoong Diyos ay sumasaiyo;
Bukod kang pinagpala sa babaeng lahat,
at pinagpala naman ang iyong Anak na si Hesus.
Santa Maria, Ina ng Diyos,
ipanalangin mo kaming makasalanan,
ngayon at kung kami'y mamamatay.
Amen.
New Translation
Aba, maginoong Maria, matuwa ka!
Napupuno ka ng grasya!
Nasa iyo ang Panginoong Diyos!
Bukod kang pinagpala sa lahat na mga babae,
at pinagpala rin ang Bunga
ng iyong sinapupunan na si Hesus!
Santa Maria, Ina ng Diyos:
ipanalangin mo kaming makakasalanan,
ngayon at kung mamatay na kami.
Siya nawa.

Tahitian

Ia ora na, e Maria e,
ua I oe I te karatia,
te ia oe te Fatu,
o oe tei hau I te maitai I te mau vahine atoa,
e e maitai te huaai o to opu, o Jetu.
E Maria Peata e,
te Metua vahine no te Atua,
a pure I te Atua no matou te feia hara I teienei,
e I te hora o to matou pohe raa.
Amene.

Tamil

arulniraindha mariae vazhga, karthar ummudane
pengalukkul aasirvadhikkappattaval neere
archishta mariae, sarvesvaranudaiya madhave
paavigalagiya engalukkaga, ippozhudhum, engal marana
nerathilum vendikkollum. Amen

Thai

วันทามารีอา เปี่ยมด้วยพระหรรษทาน (Hail Mary, who has graceful mercy.)
พระเจ้าสถิตกับท่าน (The Lord is with you.)
ผู้มีบุญกว่าหญิงใดๆ (She is the greatest blessed amongst women.)
และพระเยซูโอรสของท่าน ทรงบุญหนักหนา (And Jesus whom is her son, is her greatest bless.)
สันตะมารีอา มารดาพระเจ้า (Holy Mary, Mother of God.)
โปรดภาวนาเพื่อเราคนบาป (Please pray for us sinners.)
บัดนี้และเมื่อจะตาย อาเมน (Now and when we're dying. Amen.)

[edit] Tongan

Sioto ofa, Malia,
oku ke fonu ihe kalasia,
oku iate koe ae Eiki,
oku ke monu'ia koe ihe fefine kotoape,
pea oku monu'ia a Sesu koe fua o ho alo.
Sagata Malia,
koe Fa'e ae Otua,
ke ke hufia akimautolu agahala ihe ahoni
pea moe aho o emau mate.
Ameni.

Turkish

Archaic:
selam sana ya lutf ile dolu Meryem,
Rab senin iledir.
kadınlar içinde sen ne mübareksin
ve ne mübarektir senin rahminin meyvesi Hisus
ya Mukaddes Meryem Validetullah
dua eyle biz günahkarlar için
şimdi ve ölüm saatimizde
Amin.
Modern:
selam sana Allah'ın sevgili kulu Meryem,
tanrı seninledir
kadınların en mübareği sensin,
ve mübarektir senin evladın İsa
Aziz Meryem, Mesih'in annesi,
biz günahkarlar için şimdi ve
ölüm saatimizde dua et.
Amin.

[edit] Waray-Waray of Tacloban, Leyte

Maghimayà ka, María, magkalipay ka!
Punô ka hin grasya!
An Ginuo nga Diyós áadâ ha imo!
Ikáw an labí kabaraan ha ngatanán nga mga babaye,
ngan baraan man an Bunga han tiyán mo, nga hi Jesús!
Santa María, Iróy han Diyós:
Ig-ampò mo kamí an magpakasasalà,
niyán ug ha oras han amon kamatayon.
Matuman kuntà.

Ukrainian

Радуйся, Маріє, благодатна.
Господь з тобою.
Благословенна ти між жінками
і благословенний плід лона твого, Ісус.
Свята Маріє, Мати Божа,
молись за нас, грішних,
нині і в годину смерті нашої.
Амінь.

[edit] Vietnamese

Kính mừng Ma-ri-a đầy ơn phước,
Đức Chúa Trời ở cùng Bà,
Bà có phước lạ hơn mọi người nữ,
và Giê-su con lòng Bà gồm phước lạ.
Thánh Ma-ri-a Đức Mẹ Chúa Trời,
cầu cho chúng con là kẻ có tội,
khi này và trong giờ lâm tử.
A-men.

Zulu

Yethi Mariya Ogcwele umusa
INkosi inawe
Ubusisiwe wena esifazaneni
Ibusisiwe nenzalo yesisu sakho uJesu
Maria Ocwebileyo
Nina kaNkulunkulu
Sikhulekele thina zoni
Manje nasesikhathini sokufa kwethu
Kubenjalo.

fonte: http://wikisource.org/wiki/Hail_Mary












sábado, 10 de julho de 2010

Fonte Vaticana - Notícias!


AMANHÃ, 11 de Julho na Festa de São Bento,
O Papa rezará o "Angelus"
no Palácio Apostólico de Castel Gandolfo.



Amanhã ao meio-dia, na festa de São Bento, padroeiro da Europa, o Papa conduzirá a oração do Angelus no Palácio Apostólico de Castel Gandolfo, para onde se mudou na última quarta-feira por um período de descanso. O santo de Núrsia, fundador do monaquismo ocidental, que teve uma influência fundamental no desenvolvimento da civilização europeia, é também o patrono do Pontificado de Bento XVI, que dedicou muitos esforços e especifica a catequese público em geral.
fala Sergio Centofanti: Papa Bento indica "como uma luz para o nosso caminho ... um verdadeiro mestre em cuja escola podemos aprender a arte de viver 0 verdadeiro humanismo". Viveu entre os séculos V e VI, época em que o mundo foi sacudido por uma tremenda crise de valores e de instituições, causada pelo colapso do Império Romano, a invasão de novos povos e pela decadência dos costumes. O jovem São Bento aposentado viveu por três anos em uma caverna perto de Subiaco. Este é um período de solidão com Deus, considera Bento XVI, que diz que foi um tempo de maturação: "Você tinha que suportar e superar as três tentações fundamentais de todo ser humano: a tentação de si e do desejo de colocar-se no centro, a tentação da sensualidade e Finalmente, a tentação da ira e da vingança. Bento foi, de fato, convencido de que só depois de vencer estas tentações, ele poderia dizer uma boa palavra para a sua situação de necessidade. E, assim, conciliar a sua alma, foi capaz de controlar totalmente os impulsos do ego e, portanto, ser um criador de paz em torno dele. " (Audiência Geral de 9 de abril, 2008), Bento Só então decidiu fundar o primeiro mosteiro e para seus monges uma "Regra", que combina a oração, estudo e trabalho, uma síntese perfeita de ação e contemplação: "Sem oração não há experiência Mas a espiritualidade de Deus de Bento não ficou de fora de uma realidade interior. Na ansiedade e confusão de seu tempo, viveu sob o olhar de Deus e, portanto, nunca perdeu de vista os deveres da vida cotidiana" (Audiência Geral de 9 de abril, 2008) Na sua Regra, Bento fala da obediência do monge que deve corresponder a sabedoria do Abade: estes "devem ser tanto um pai amoroso e um professor rigoroso (2,24), uma verdadeiro educador. Inflexível contra os vícios, no entanto, é especialmente chamados a imitar a ternura do Bom Pastor (27,8), para "ajudar ao invés de dominar" (64,8), "aumentar em mais obras do que em palavras tudo o que é bom e santo »e a« ilustrar os divinos mandamentos com seu exemplo »(2,12):" Para ser capaz de tomar decisões responsáveis, incluindo o abade deve ser aquele que escuta "os conselhos dos irmãos" (3.2 ), porque "muitas vezes Deus revela ao mais jovem a solução melhor» (3,3). Esta disposição torna surpreendentemente moderna uma Regra escrita séculos quase quinze anos! Um homem de responsabilidade pública, e mesmo em pequenas áreas deve ser sempre um homem que sabe escutar e aprender com o que está escutando. " (Audiência Geral de 9 de abril, 2008) São Bento - O Papa sublinha - tem feito muito para a formação da civilização e cultura europeias. Ainda hoje, num momento em que o velho continente "em busca de sua identidade", a Europa mostra o caminho a seguir: "Para criar uma unidade nova e duradoura, são certamente importantes os instrumentos políticos, econômicos e legais, mas também deve levantar uma renovação ética e espiritual que se baseia nas raízes cristãs do continente, caso contrário, não podemos reconstruir a Europa. Sem esta seiva vital, o homem permanece exposto ao perigo de sucumbir à antiga tentação de querer redimir-se - uma utopia que, de maneiras diferentes, na Europa do século XX causou, como observou o Papa João Paulo II, "o declínio sem precedentes na história conturbada da humanidade "(Ensinamentos, XIII / 1, 1990, p. 58). (Audiência Geral, 9 de abril, 2008)

Fonte: www.radiovaticana.com

Domani, nella Festa di San Benedetto,
l'Angelus del Papa
a Castel Gandolfo

Domani a mezzogiorno, nella festa di San Benedetto, patrono d’Europa, il Papa guiderà la preghiera mariana dell’Angelus nel Palazzo Apostolico di Castel Gandolfo, dove si è trasferito mercoledì scorso per un periodo di riposo. Il Santo di Norcia, fondatore del monachesimo occidentale che ha avuto un influsso fondamentale sullo sviluppo della civiltà europea, è anche il patrono del Pontificato di Benedetto XVI che gli ha dedicato numerosi interventi e una catechesi specifica all’udienza generale. Ce ne parla Sergio Centofanti:
Il Papa indica San Benedetto “come una luce per il nostro cammino … un vero maestro alla cui scuola possiamo imparare l’arte di vivere l’umanesimo vero”. Vissuto a cavallo tra il V e il VI secolo, in un’epoca in cui il mondo era sconvolto da una tremenda crisi di valori e di istituzioni, causata dal crollo dell’Impero Romano, dall’invasione dei nuovi popoli e dalla decadenza dei costumi, il giovane San Benedetto si ritira per tre anni in una grotta nei pressi di Subiaco. Questo periodo di solitudine con Dio, fu per Benedetto un tempo di maturazione:
“Qui doveva sopportare e superare le tre tentazioni fondamentali di ogni essere umano: la tentazione dell’autoaffermazione e del desiderio di porre se stesso al centro, la tentazione della sensualità e, infine, la tentazione dell’ira e della vendetta. Era infatti convinzione di Benedetto che, solo dopo aver vinto queste tentazioni, egli avrebbe potuto dire agli altri una parola utile per le loro situazioni di bisogno. E così, riappacificata la sua anima, era in grado di controllare pienamente le pulsioni dell’io, per essere così un creatore di pace intorno a sé”. (Udienza generale, 9 aprile 2008)

Solo allora Benedetto decide di fondare i primi monasteri e dà ai suoi monaci una “Regola” che unisce preghiera, studio e lavoro, una perfetta sintesi di azione e contemplazione:
“Senza preghiera non c’è esperienza di Dio. Ma la spiritualità di Benedetto non era un’interiorità fuori dalla realtà. Nell’inquietudine e nella confusione del suo tempo, egli viveva sotto lo sguardo di Dio e proprio così non perse mai di vista i doveri della vita quotidiana e l’uomo con i suoi bisogni concreti”. (Udienza generale, 9 aprile 2008)

Nella sua “Regola”, Benedetto parla dell’obbedienza del monaco cui deve corrispondere la saggezza dell’Abate: questi “deve essere insieme un tenero padre e anche un severo maestro (2,24), un vero educatore. Inflessibile contro i vizi, è però chiamato soprattutto ad imitare la tenerezza del Buon Pastore (27,8), ad “aiutare piuttosto che a dominare” (64,8), ad “accentuare più con i fatti che con le parole tutto ciò che è buono e santo” e ad “illustrare i divini comandamenti col suo esempio” (2,12):
“Per essere in grado di decidere responsabilmente, anche l’Abate deve essere uno che ascolta ‘il consiglio dei fratelli’ (3,2), perché ‘spesso Dio rivela al più giovane la soluzione migliore’ (3,3). Questa disposizione rende sorprendentemente moderna una Regola scritta quasi quindici secoli fa! Un uomo di responsabilità pubblica, e anche in piccoli ambiti, deve sempre essere anche un uomo che sa ascoltare e sa imparare da quanto ascolta”. (Udienza generale, 9 aprile 2008)

San Benedetto – sottolinea il Papa – tanto ha fatto per la formazione della civiltà e della cultura europea. E ancora oggi, in un’epoca in cui il vecchio continente “è alla ricerca della propria identità”, indica all’Europa la strada da percorrere:
“Per creare un’unità nuova e duratura, sono certo importanti gli strumenti politici, economici e giuridici, ma occorre anche suscitare un rinnovamento etico e spirituale che attinga alle radici cristiane del Continente, altrimenti non si può ricostruire l’Europa. Senza questa linfa vitale, l’uomo resta esposto al pericolo di soccombere all’antica tentazione di volersi redimere da sé – utopia che, in modi diversi, nell’Europa del Novecento ha causato, come ha rilevato il Papa Giovanni Paolo II, “un regresso senza precedenti nella tormentata storia dell’umanità” (Insegnamenti, XIII/1, 1990, p. 58)”. (Udienza generale, 9 aprile 2008)

Fonte:
www.radiovaticana.com

quinta-feira, 8 de julho de 2010

Fonte Vaticana - Noticias!


BISPOS ALEMÃES: EMBRIÃO DEVE
TER DIREITOS
IGUAIS AOS DE
UM SER HUMANO

Colônia, 08 jul (RV) – O Episcopado alemão criticou o Supremo Tribunal Federal do país, por aprovar um processo que, na fertilização in vitro, permite descartar embriões com dano genético.

A discussão gira em torno do Diagnóstico Pré-Implantacional (DPI), um exame que pode ser utilizado, na fertilização in vitro, com a finalidade de detectar nos embriões a existência de alguma doença genética, antes da implantação no útero materno. Casa haja anomalias, o embrião pode ser descartado, se for essa a vontade dos pais.

A Conferência Episcopal Alemã – num comunicado publicado em seu site – critica a decisão do tribunal por ter afirmado que "um ginecologista que use o DPI para detectar a existência de possíveis anomalias genéticas, não pode ser acusado de violar a lei de proteção ao embrião".

Os bispos dizem que "a matança dos embriões que, após confirmação da existência de anomalia genética já não são inseridos no útero materno, não pode ser aceita, pois é contrária à nossa ideia de ser humano".

O Diagnóstico Pré-Implantacional foi o tema central da agenda do 20º Encontro da Sociedade Europeia de Reprodução Humana e Embriologia, que reuniu, este mês em Roma, médicos, enfermeiros, embriologistas, geneticistas, grupos de defesa dos pacientes e os próprios pacientes que se submetem ao exame. (AF)

Fonte: www.radiovaticana.com


terça-feira, 6 de julho de 2010

Felicidade como Bem Supremo - III Parte


A FELICIDADE COMO BEM SUPREMO
Por Dom Gabriel Alves do Amaral, OSB

Depois de termos definido o que é virtude e de que se trata as virtudes éticas e dianoéticas, agora vamos abordar a felicidade como Bem Supremo na cidade ou seja, na poliz. Dentro deste panorama a ser tratado iremos escrever sobre a felicidade individual e coletiva, precisando principalmente fazer uma relação entre a ética e a política. Enquanto a ética trata da felicidade individual do homem, a política se preocupa com a felicidade coletiva em comum. Lembrando que para Aristóteles o individual não significa o individuo isolado, sozinho como um monge eremita, o individual significa dizer que a pessoa está em constante relação com sua família (pais, filhos e amigos). Para isso abordaremos também a questão e a importância da amizade e da justiça na cidade, lembrando principalmente que essas são virtudes indispensáveis para o homem se tornar feliz.
Noutro momento falaremos do Livro X da ética que fala sobre o prazer com relação a felicidade. Neste fizemos questão de elucidar algumas passagens do livro da Arte Retórica de Aristóteles. Veremos que Aristóteles não põe o prazer dissociado da vida feliz, ou seja, é necessário o prazer, pois o homem não é só razão, mas também instinto. E ainda, falaremos das coisas agradáveis e não agradáveis que nos causam prazer ou sofrimento.


3.1 A Felicidade individual e coletiva


Aristóteles, diferentemente dos modernos, não entende a política1 como uma instancia separada da ética, pois o sentido final da ciência política se concretiza no plano da ética. A felicidade individual do homem inclui necessariamente seus pais, esposos, filhos, amigos e concidadãos, pois acertadamente foi dito por Aristóteles que o homem é por natureza um ser social e cívico. Sendo assim a vida do individuo aparece de tal modo engajada com a vida comunitária que manifesta a relação evidente entre a ética e a política. Esta relação se manifesta de maneira bem clara quando descobrimos a própria intenção ética da ciência política. “[...] o principal empenho desta ciência é infundir nos cidadãos, por exemplo, torná-los bons e capazes de praticar boas ações” (E.N. I, 9, 1099 b).
Aqui se pode ver que ética e política para Aristóteles não caminham separadas, pelo contrário,se complementam em virtude da felicidade do individuo em relação a seus semelhantes. É impossível para Aristóteles o homem viver sozinho e não depender em nada de seu semelhante, ou seja, do outro. Neste sentido o que Aristóteles quer afirmar é que o homem por natureza é um animal cívico, ou seja, ele não consegue viver sozinho, não é auto-suficiente como a cidade e a felicidade é. Ele precisa de amigos, necessita do Estado, precisa da sociedade para formar sua personalidade e torná-lo feliz. Aristóteles acredita que o homem que vive sozinho, isolado, sem comunidade, sem amigos e por si mesmo sem depender dos outros é um deus ou um animal bruto como nos apresenta Aristóteles nesta passagem:

É claro, portanto, que a cidade tem precedência por natureza sobre o individuo. De fato, se cada individuo isolado não é auto-suficiente, conseqüentemente em relação a cidade ele é como as outras partes em relação a seu todo, e o homem incapaz de integrar-se numa comunidade ou que seja auto-suficiente a ponto de não ter necessidade de fazê-lo, não é parte de uma cidade, por ser um animal selvagem ou um deus. (POL. I, 1, 1253 a)

Na polis, para compreendermos melhor existe uma certa progressão. Vejamos como se dá esta progressão: primeiro a família2 é o fundamento dela, ou seja, da cidade e esta é compreendida como a primeira comunidade construída pela natureza para satisfazer as necessidades cotidianas. Depois que se constrói a família, surge a aldeia ou povoado que nada mais é que o desenvolvimento das famílias, ou seja, o aglomerado de várias famílias como o objetivo de satisfazer não as necessidades cotidianas com na família, mas prover uma certa utilidade comum. Depois desta e por fim vem a Polis ou a cidade que também nada mais é que a reunião de várias aldeias e que tem como característica a auto-suficiência pois se basta a si mesma, e neste sentido é uma autarquéia ou seja, é independente. Na ordem ontológica, porém, a cidade existe até mesmo antes da família e da aldeia. E como se explica isso? Vejamos, para Aristóteles o todo existe necessariamente antes da parte, isso dá no mesmo em dizer que a cidade existe antes do individuo, família, aldeia e etc. Sendo que estes são partes indispensáveis para formar uma cidade, “pois o todo deve necessariamente ter precedência sobre as partes. As sociedades domésticas e os indivíduos não são senão as partes integrantes da cidade, todas subordinadas ao corpo inteiro, todas distintas por seus poderes e suas funções. [...]” (POL, I, 1253 a).
Para Aristóteles como já deixamos bem claro, o homem é “muito mais que a abelha ou outro animal gregário, é um animal social” (POL, I, 1253 a). A natureza como inteligente não faz coisas inúteis, para o homem foi atribuída a razão para fazer uso dela uma virtude perfeita que lhe garanta a felicidade constante. O homem por ser um ser social, embora ele seja um mandante ou um governado, escravo ou senhor ele necessita da justiça e do amor de amizade. São esses elementos ou essas virtudes que aperfeiçoam o homem na Pólis. Não podemos também deixar de lembrar que as outras virtudes como: a coragem, a moderação, a liberalidade, a magnificência, a magnanimidade e várias outras contribuem também para o aperfeiçoamento do homem tanto em comum como individualmente.
A justiça é a virtude mais perfeita é a mãe de todas as virtudes, pois ela define o homem como bom e, além disso, é uma virtude moral que une a ética e a política para o aperfeiçoamento do individuo.

Em todas as ciências e artes o fim é um bem, é o maior dos bens e bem no mais alto grau se acha principalmente na ciência toda poderosa; esta ciência é a política, e o bem em política é a justiça, ou seja, o interesse comum [...]” (POL,VII, 1283 a).


Assim sendo, a justiça para Aristóteles é definida também tomando como referência a existência da lei que enquanto tal, serve de modelo para orientar as ações humanas. A postura certa será aquela conforme os ditames da lei, visto ser ela a defensora da moral, pelo fato de ter em vista, como diz Aristóteles, o interesse da comunidade. As ações justas são igualmente aquelas ações que contribuem para a felicidade do homem.
Para Aristóteles a justiça é também definida como a excelência moral perfeita, tem por pressuposto exatamente a correspondência entre esta e as exigências de perfeição feitas ao homem por meio das leis. Ela é desse modo perfeita por se fazer necessária tanto na vida pessoal do individuo como também na relação como os outros “[...] considera-se que a justiça é tão somente ela entre todas as formas de excelência moral, é o bem dos outros [...] (E.N. V, 1, 1130 a)
Aristóteles especifica melhor a natureza do homem justo e injusto em relação ao Estado. Pessoas que agem contra a lei buscando desigualdade com relação aos outros são injustas, e aqueles que agem conforme a lei sempre buscando igualdade e legalidade com os outros são justos. Contudo, como bem definirá em sua ética, Aristóteles considera a justiça no sentido amplo a mais perfeita dentre todas as virtudes morais:

Estão a justiça neste sentido é a excelência moral perfeita, embora não o seja de modo irrestrito, mas em relação ao próximo. Portanto a justiça é freqüentemente considerada a mais elevada forma de excelência moral, e “nem a estrela vespertina nem a matutina é tão maravilhosa” e também se diz proverbialmente que: “na justiça se resume toda a excelência”. Com efeito, a justiça é a forma perfeita de excelência moral porque ela é a prática efetiva de excelência moral perfeita. Ela é perfeita porque as pessoas que possuem o sentimento de justiça podem praticá-la não somente em relação a si mesmas como também em relação ao próximo (E.N. V, 1, 1130 a).

Além disso, é necessário diferenciar ao lado desta justiça legal outras formas de justiça particulares:3 a justiça distributiva, que consiste na distribuição dos bens ou de todas outras vantagens que podem ser comunicadas ao membros da polis, e a justiça relativa aos contratos. Para Aristóteles a justiça distributiva enxerga a proporcionalidade das coisas, a igualdade segundo a “proporção aritmética”, pois ela não considera mais a dignidade especial das pessoas que se responsabilizam, mas o valor objetivo das realidades trocadas.
Para Aristóteles a justiça é mais perfeita de todas as outras como já falamos, contudo ela é necessita de outra virtude sem a qual não poderia ser justiça, essa virtude é indispensável à justiça é a amizade.
Aristóteles dedica ainda o livro VIII e IX da Ética à temática da amizade chamando a atenção sobre a importância tanto da felicidade individual do homem como da felicidade coletiva na Pólis. Ela é uma virtude necessária à vida, pois ninguém consegue viver sem amigos e nem deseja uma solidão só com o que tem. A Justiça, no entanto não é necessária a amizade, mas amizade é necessária à justiça, pois: “Quando as pessoas são amigas não tem necessidade de justiça, enquanto mesmo quando são justas elas necessitam da amizade, considera-se que mais autêntica forma de justiça é uma disposição amistosa” (E.N. VIII, 1, 1155 a).
Uma observação importante que faz Aristóteles é se a amizade é de uma única espécie ou mais de uma em relação as pessoas más e pessoas estranhas. Para isso, Aristóteles sustenta a tese de que não existe apenas uma, mas várias. Ele recorre ao amor, elemento importante para esclarecer a diversidade de amizade.
Desta forma, pode-se amar ou escolher determinado bem por aquilo que ele tem de valor próprio. Podemos amar aquilo que nos dar prazer ou que apresenta alguma coisa de útil. Portanto, somente amar ao bem por si mesmo, possibilita a amizade perfeita4.
Para Aristóteles há três espécies de amizade, sendo estas correspondentes às expectativas de cada pessoa e de acordo com o que cada uma delas procura ou admira, pois “o que é bom apenas para determinada pessoa parece ser amado apenas por aquela pessoa”. (E.N. VIII, 1, 1155 b). Neste sentido existem então: a amizade por interesse, a amizade por prazer e a amizade verdadeira.
A amizade por interesse peca pela indigência do seu próprio fundamento e acontece quando a afeição é criada por base tão somente naquilo que um pode favorecer ao outro. Esse tipo de amizade só aproveita aquilo que o outro tem ou pode dar. A amizade por prazer é encontrada especialmente no meio dos jovens, “pois vivem sob influencias das emoções e perseguem acima de tudo o que lhes é agradável e o que está presente [...]” (E.N. VIII, 3, 1156 b). Contudo, Aristóteles reconhece que a amizade por interesse ou por prazer pode ser encontrada entre pessoas más, tendo em vista aquilo que pode aproveitar do outro e não uma amizade perfeita5 ou verdadeira.
Por fim, na amizade verdadeira os amigos congratulam juntos o prazer para com o outro, mas não se trata de prazer enquanto algo de interesse e sim de prazer que emana da própria pessoa, naturalmente trazendo assim uma agradabilidade. Uma amizade verdadeira é nobre e os amigos que agem assim são amigos que estão sempre preocupados com o bem do outro e com seu crescimento moral, “pois não errar e não deixar que seus amigos errem é uma característica das pessoas boas” (E.N. VIII, 8, 1159 b).
Para findar este tratado sobre a amizade6, Aristóteles reflete acerca da amizade perguntando quando é que os amigos são mais necessários. Para Aristóteles a amizade é mais necessária e eficaz nas adversidades que na prosperidade, pois é nos momentos de sofrimento e mais difíceis que o necessita de apoio: “A simples presença de um amigo nos é agradável, especialmente se estamos na adversidade, e se torna uma salvaguarda contra as dificuldades” (E.N. IX, 11, 1171 a). Por isso ela é tão necessária não só aos governantes, mas também aos governados.
Se a vida na Polis ou no Estado tem que estar sustentada sobre valores comuns, é possível pensar que estes valores nos quais todos os homens têm interesse, na vida feliz sejam a justiça e a amizade não encontramos sujeito algum que deseje a infelicidade para si ou para seus amigos. Ao contrário, todo homem ao agir individualmente ou coletivamente pensa estar agindo para construir uma vida feliz.
Tanto coletivamente como individualmente o desejo é o desejo de felicidade. A alegria como conseqüência da vida feliz é o vinculo dinâmico da efetivação desse desejo. Então, a alegria de estar entre amigos, de buscar no ritmo do tempo a apropriação do saber constitui-se na condição necessária para que o sujeito-cidadão tenha uma vida sábia e feliz.

3.2 Prazer e Felicidade

Aristóteles ainda dedica o Livro X de sua ética e boa parte do Livro da Retórica ao tema do prazer com relação à felicidade. Aristóteles define prazer como "um certo movimento da alma e um regresso total e sensível ao estado natural" (RET, 1370 a). A dor é o seu contrário. O que produz a disposição para o prazer é agradável e o que a destrói é doloroso. É agradável e, portanto, dá prazer, o que tende para o estado natural e os hábitos também são igualmente agradáveis porque o que é habitual assemelha-se ao que é natural. É, também, agradável o que não resulta da coação. Por outro lado, é doloroso o que obriga ao esforço não querido ou não habitual e, de uma maneira geral, tudo o que traz preocupações ou envolve a necessidade e a coação. É essa a razão pela qual o descanso, os jogos e o sono são agradáveis, pois ninguém descansa, joga ou dorme por obrigação.
Claro que o agradável é, também, tudo aquilo que produz em nós o desejo, pois o desejo é apetite do agradável. Os desejos podem dividir-se em racionais e irracionais. Os desejos irracionais são "os que não procedem de uma ato prévio da compreensão; e são desse tipo todos os que se dizem ser naturais, como os que procedem do corpo; por exemplo, o desejo de alimento, a sede, a fome, o desejo relativo a cada espécie de alimento, os desejos ligados ao gosto e aos prazeres sexuais e, em geral, os desejos relativos ao tacto, ao olfato, ao ouvido e à vista" (RET, 1370 b). Ao invés, os desejos racionais são apenas os que procedem da persuasão.
Entre as coisas mais agradáveis, Aristóteles coloca a honra, a boa reputação e, acima de tudo, os amigos. Os gregos usavam a palavra ηεδονε, para dizer prazer e ηεδεστηαι, para tirar prazer. Aristóteles opta por uma posição intermédia acerca do bem, não o identificando com o prazer, mas também não negando que o prazer pode ser uma espécie de bem. E o que é o bem, para Aristóteles?

Entendemos por bem o que é digno de ser escolhido em si e por si, e aquilo em função do qual escolhemos outra coisa; também aquilo a que todos aspiram, tanto os que são dotados de percepção e razão, como os que puderem alcançar a razão; tudo o que a razão pode conceder a um indivíduo, e tudo o que a razão concede a cada indivíduo em relação a cada coisa, isso é bom para cada um; e tudo o que, pela sua presença, outorga bem-estar e auto-suficiência; e a própria auto-suficiência; e o que produz ou conserva esses bens; e aquilo que de tais bens resultam; e o que impede os seus contrários e os destrói (RET, 1362 a).

O prazer é, também, um bem, se o não fosse, como é que todos os seres vivos, e não apenas os seres humanos, o desejam? As coisas agradáveis e belas são necessariamente boas, pois as agradáveis produzem prazer, e as belas são agradáveis.
Por que razão o prazer e o sofrimento são tão importantes na ética aristotélica? É que amar e odiar as coisas certas constitui o aspecto mais importante da virtude do caráter: "[...] estas coisas nos acompanham durante todo o curso de nossa vida e têm um grande peso e força em relação à excelência moral e à vida feliz, já que as pessoas desejam o que é agradável e evitam o que traz sofrimento” (E.N. X, 1172 a). A doutrina de Aristóteles afasta-se da dos estóicos e da dos epicuristas, pelo fato de a primeira identificar o prazer com o que é vil e os segundos por confundirem incondicionalmente o prazer com o bem. Ora, a verdade é que não podemos nem exagerar a bondade nem a maldade do prazer. Se é certo que a dor deve ser evitada e aquilo que dá prazer deve ser procurado, importa, num caso e noutro, combinar as nossas escolhas com a inteligência, a compreensão e a sabedoria.
Aristóteles identifica diferentes espécies de prazer. Quanto mais prazer temos com uma atividade, mais aumenta a nossa vontade de continuar a atividade. Cada prazer aumenta a atividade que lhe está associada. E pode, inclusivamente, torná-la mais longa, exata e melhor. É o caso do músico que tira prazer de fazer música e que, quanto mais prazer tem na atividade, melhor músico se torna. O mesmo poderíamos dizer do romancista, do poeta, do filósofo ou do matemático. Ao contrário, a dor tende a reduzir ou a extinguir a atividade. É o caso do estudante que não tira prazer com o estudo e que acaba por deixar de estudar como forma de evitar a dor que essa atividade lhe traz.
Na verdade, há coisas que dão prazer a certas pessoas, enquanto provocam dores noutras. Algumas pessoas consideram-nas agradáveis e estimáveis, enquanto outras pessoas as consideram lastimáveis. Se assim é, como é possível determinar as coisas verdadeiramente agradáveis e boas? Para Aristóteles, o que é realmente agradável e bom é o que é assim para as pessoas virtuosas. E se o que a pessoa virtuosa considera lamentável e indigno aparece como agradável para alguém, isso só acontece porque as pessoas sofrem muitas formas de corrupção que as impedem de deliberar bem.
Que tipo de coisa é o prazer? Será uma atividade ou um processo? Se for considerada uma atividade, é o prazer uma atividade completa ou incompleta? Aristóteles procede à discussão destes assuntos, ao longo da primeira parte do livro X da Ética a Nicômaco. Refuta a idéia de que o prazer é um processo ou movimento porque o prazer, ao contrário do processo ou movimento, é uma coisa sempre completa. O processo, por definição, necessita de tempo, enquanto o prazer é instantâneo, ou se tem logo ou não se tem. Quanto mais completa for a atividade mais prazer ela dá. O prazer é uma atividade, não é um movimento, nem um processo. Mas o prazer não é o bem em si mesmo. Só é o bem quando é conseqüente com uma atividade boa. O prazer é muito importante na educação ética porque ele pode enganar-nos acerca do bem e destruir a nossa concepção do bem. Mesmo quando possuímos uma concepção correta do bem, o apetite pelos prazeres pode conduzir-nos à incontinência e é, por isso, que a educação ética requer a competência para deliberar e decidir sobre os prazeres e as dores corretas.
Aristóteles não identifica a felicidade com o prazer, mas sim com a virtude e com a vida conseguida e realizada, mas não deixa de acentuar que uma vida realizada não dispensa a fruição moderada dos prazeres da alma e dos prazeres do corpo, desde que no respeito pela justa medida, nas alturas apropriadas e das formas corretas.
Felicidade para muitos é defendida e até mesmo confundida como sinônimo de prazer, momentos de emoção passageira e estado de euforia. Para Aristóteles a felicidade nada mais é que um estado de realização pessoal excelente, pois isso não quer dizer que o prazer seja negado. Outros associam a felicidade até mesmo com a mais vil e bruto ato de violência. Se entendermos que a felicidade é um estado de satisfação própria, muitos que praticam a violência se satisfaz e sente feliz ao praticar determinados atos de brutalidade.
A satisfação momentânea na qual o homem usufrui do prazer não passa de um ilusório estado de felicidade, porém estado ilusório é o prazer que faz parte da felicidade, pois o homem não é totalmente razão, é também instinto, onde ele deve deixar seus sentidos florescer para que ele se sinta realmente humano:

Depois destes assuntos parece que devemos discutir o prazer. De fato pensa-se que ele tem ligações muito intimas com nossa natureza humana [...] Pensa-se também que a fruição das coisas que devemos fruir e o desprezo pelas coisas que devemos desprezar tem maior importância na formação do caráter conforme a excelência moral; estas coisas nos acompanham durante todo o curso de nossa vida e tem um grande peso e força em relação à excelência moral e à vida feliz, já que as pessoas desejam o que é agradável e evitar o que traz sofrimento. (E.N. X, 1172 b).

Vendo por estas celebres linhas de Aristóteles, o prazer não se opõe à felicidade, pelo contrário é até mesmo uma espécie de complemento, pois como foi esclarecido anteriormente, o homem não é só razão é também sentido, é alma que sente formando um ser racional e sentimental.
Hoje num mundo muito capitalista e sufocado pelo consumismo há pessoas que acham que a felicidade é possuir aquilo que lhe falta materialmente, acham também que a felicidade é sucesso, quinze minutos de fama, é riqueza e poder. Embora não se possa confundir e identificar a felicidade com a posse de riquezas materiais, Aristóteles diz que a posse da mesma é necessária é eficaz para a sobrevivência humana e convivência com os outros, pois tudo aquilo que temos empenho em procurar e encontrar, por mais insignificante que seja, há de ser sempre uma coisa que nos agrada.